Parlami d’amore.
januari 3, 2010
Daar waar geluk begint,
de zee eindigt,
daartussen zit meer dan de hele mensheid van het leven verwacht.
Heb lief en wees gelukkig.
Hij is meer dan de hele mensheid,
meer dan de grootste god,
meer dan wat ik van het leven had verwacht.
Hij is meer dan elk gevoel,
de onrust als ik bij hem wil zijn.
De machteloosheid als ik hem wil horen.
Het knaagt.
Ik ben er nog.
De jaloezie als ik hem wil zien.
Haal adem, gebruik je longen.
Ik ben er nog.
De haat als ik hem wil voelen.
Het is een pijnstiller.
Ik laat het gaan.
Hij is meer dan elke illusie.
Laat het los.
Hoe kan ik ooit nog ademhalen?
Heb lief en wees gelukkig
Het is de pijn die je besluipt in de nacht.
De nachten dat de vijand wint van het verstand.
Het verstand probeert de oren te openen.
Het openen van de vergrendelde deuren.
De deuren van het nieuwe leven.
Het nieuwe dat het oude vertrouwde vervangt.
Het oude vertrouwde wordt vervangen door het venijnige begin.
Het venijnige begin van grootheidswaanzin.
Want we voelen ons superieur.
We staan boven ons geloof.
Ze bieden ons een nieuw leven, een mooier leven.
Maar we vallen weer.
Een verlies zo groot dat het zelfs pijn doet er maar een seconde aan te denken.
En dan de onbehaaglijk grote gêne.
De leegte.
Based on
Parlami d’amore
Silvio Muccino & Carla Vangelista
