Shadows will be lost in the light.
januari 14, 2010
Ik bemerk, ik aanschouw, ik overwin.
Deze ochtend werd ik opnieuw gewekt door het vreselijke gevoel van verdriet in mijn lichaam.
Soms, helemaal uit het niets, overvalt het me. En het moordt!
Het lichtste woord wordt vervangen door de donkerste duisternis.
Het is een constante steek in mijn borst. Een traan die niet went.
Een leed die geen oorzaak kent.
Onverhoeds, even snel als het kwam, wordt het vervangen door euforie.
We kennen ieder het gevoel van genot in de kleine dingen die we, naarmate het leven vordert, leren appreciëren.
En ieder ogenblik van besef, kortstondig maar zo krachtig dat het de adem steelt.
Heerlijk als het is, afgrijselijk als het gaat.
Dat is al wat onze glimlach bewaart.
Het behoedt ons van de ochtend.
