How to save a life

Wat mij inspireerd is het verhaal in ieders ziel.
Steeds overvalt het me, op de meest doorsnee plaatsen.
Laatst zat ik op de bus met de schemering van de ochtend op mijn gezicht.
Voor me zat een buitenlandse jongen voor zich uit te staren. En plots, zonder enige reden, werd ik overvallen door woorden.
Ik zag een verhaal. Ik las het op zijn gezicht, aan de manier waarop hij zijn ogen sloot.
Zonder iets over hem te weten vormde hij zinnen in mijn hoofd.
Hij zag eruit alsof hij gewond is. Alsof hij op de vlucht is voor een oorlog.
Hij is een oorlogskind. Verdween als de nacht. Werd te vroeg een man, kwam naar België met de hoop op een beter leven.
Maar dat is slechts wat ik denk. Ik wil zijn ware verhaal delen, weten wat er in hem omgaat.
Wat heeft zijn ziel gemaakt? Ik zie in zijn ogen een regenboog van gevoel.
En ik weet dat hij een verhaal heeft vol geheimen, wat me zal inspireren.

Zulke gedachten heb ik wel vaker.
Sommige mensen hebben een bepaalde aantrekkingskracht op mij.
Waardoor ik verhalen wil schrijven.
Want telkens als ik schrijf heb ik een geloof.
Ik wil zielen redden met mijn woorden.
Mijn passie delen met de eenzamen onder ons.