The Freshmen

Zoals we hier vandaag,
in het nu en nooit erna,
samenleven in een oase van groen.
Acceptatie en appreciatie
voor wie we zijn,
wat we doen.
Geen ogen meer voor parade!

Ik heb te veel getwijfeld.
Naargelang de twijfel ook onnoemelijk veel gemist.
Te weinig geleefd. Te veel naar de zin van een ander.
Ik heb de moed nodig om door te gaan met het worden van wie ik zijn wil.
Want opnieuw ontdek ik lessen die het leven aangenamer maken.
Deze maatschappij is constant bezig met hebben, houden en verliezen.
Materiaal is belangrijker dan gevoel.
Ook zonder al ons bezit is het mogelijk als gelukkig mens te leven.
Maar slechts enkelen zien met ogen die liefhebben.
De mens kijkt onwetend.